Autodidact, werkende in brons, marmer, arduin, hout en metaal

Behaalde prijzen:

Kunstkring ' Die Swaene' Zarren-Kortemark: 2^e  prijs, 1992

Kunstbiënnale Ieper, grote onderscheiding, 1993

Culturele Centrale, Kortemark, 3^e prijs, 2000

Toespraak Dirk Plaetvoet, Herdershoeve 2010

Hoe wordt ik een groot kunstenaar/politicus/filosoof?, is de vraag die ieder ernstig beginnend artiest zich moet afvragen. De grote J.S. Bach drukte het als volgt uit:

Kijk eerst naar je grote voorbeeld(en)?  wie heeft jou doen bewegen om te kiezen voor het metier van beeldhouwer? Wel begin met het werk van je grote voorbeelden te bestuderen.Vervolgens doe je vooral je best om ze zo goed mogelijk te imiteren.

Tenslotte kun je pas je techniek verfijnen door het imiteren en bestuderen van je voorbeelden. zo ga je gaandeweg een eigen weg kunnen inslaan en tot een originele kunstenaar kunnen ontwikkelen.

Geen enkele kunstenaar is uiteindelijk honderd procent origineel, hij is altijd al het product van een ganse kunstgeschiedenis die hij met zich meedraagt en dat hem determineert.  Dat is geen schande, dat is pas eerlijke kunst.

Daniël zijn grote voorbeeld is wellicht Alberto Giacometti. De kunstenaar die zelf ergens zweefde tussen het postimpressionisme en het surrealisme. Wat me bij het werk van Giacometti bijzonder boeide was de verbazende techniek waarmee hij zijn werken een soort beweging kon meegeven. Wel dat gegeven is in ieder geval ook bij Daniël aanwezig. Ik denk dan vooral aan de twee metalen ranke figuren. De manier om een statisch gegeven zoals mentaal te doen bewegen is precies uitdrukking geven aan de ontologische betrekking tot de wereld in zich. Een achtergrond die de dingen tegenwoordig brengt aan de wereld. De wereld is nooit in haar totaliteit gegeven. We kunnen haar in onze waarneming nooit tot thema maken. Alles verschijnt aan ons binnen een open en onvoltooid perspectief. Dat is vooral het geval met sculpturen. We nemen de dingen in ‘Abschatungen’ waar. Dat wil zeggen, dat we de dingen nooit in hun volheid en volledigheid begrijpen.

We willen het schone, maar we zien de wereld als een gemis van het schone in de mate waarin we onszelf als gemis verstaan. De schoonheid die de mens in de wereld wil realiseren, realiseert hij dan ook op imaginaire wijze.

Daniël houdt van stenen, hout en metaal. Elk van deze materialen heeft zijn mogelijkheden en beperkingen en met elk van deze materialen tast Daniël  de grenzen af tussen het mogelijke en het onmogelijke om ons te vertellen over dat ‘iets’ van de ‘condition humaine’, iets waar de mens zelf geen volledige toegang toe heeft, maar wat hem ook niet loslaat, wat hem door en door singulariseert, maar wat hij niet kan vast houden in begrippen.  Het ons meest eigene is tevens het ons meest vreemde. Het ons uniek gegeven, maar tevens het meest eenzame van de mens. Dat we zelf niet zien, maar waarvoor  we zijn aangewezen  op anderen. deze ‘daimon’ (in de Griekse betekenis) toont Daniël ons in zijn werk.

Vandaar ook het Laveren tussen het abstracte en figuratieve in zijn werk. Het abstracte dat niet bestaat , omdat het losgemaakt wordt van het concrete, en het figuratieve dat niet bestaat omdat het altijd al gaat om een onvolledige representatie. Dat is wellicht één van de redenen dat kunst ons werkelijk kan raken en niet slechts een verstrooiing is en dat is wat Daniël ons hier ook aanreikt: het verhaal van de menselijke existentie die in feite altijd al een transcendentie inhoudt.

De kwaliteit van een kunstwerk heeft niets te maken met de kwaliteit van het onderwerp, maar alles met de manier waarop het onderwerp wordt behandeld. De schoonheid van deze sculpturen hangen niet af van de dingen die ze afbeelden, maar van de manier waarmee Daniël hier het minimale verschil tussen het onbewuste en bewuste geheugen van zijn toeschouwers weet te raken. Het gaat om zwakke doch wezenlijke trillingen die worden opgepikt.

Ware schoonheid zegt Proust, is waarlijk het enige dat niet in staat is om te beantwoorden aan de verwachtingen van een overdreven romantische voorstelling. Het bevind zich juist in die ‘tussenruimte’ die telkens ontsnapt aan elke verklaring, die sommigen opvullen met de uitleg ‘over smaak valt niet te discussiëren’ maar daarbij het begrip ‘smaak’ obscuur en bewust onhelder houden en haar tevens vanuit die positie ook precies mogelijk maakt.

 Dirk Plaetevoet

Over mijn werk:

Vooreerst dit. Ik ben steeds een groot bewonderaar geweest van werken van Giacometti. Misschien kent u die werken wel, met hun lange ranke en rijzige benen. Werk, waar de verhoudingen van het menselijk lichaam zijn vervormd en die een beeld geven waar de fundamentele eenzaamheid van de mens uit opborrelt. Dit mag tragisch klinken, het is alvast niet zo bedoeld. Dit gegeven houdt ook de kracht in om zich te ontwikkelen. Om zelf zijn richting te bepalen, getormenteerd door de stormwind die het leven kan zijn. 

Is er een onderscheid tussen figuratief en non-figuratief? Zeer zeker. Zelf behoud ik me de vrijheid om te laveren tussen deze grote verschillen alhoewel er ook wel linken te vinden zijn.Er ontstaat een meer harmonieuze co-existentie tussen gebogen en strakke lijnen. Een man/vrouw verhouding?, een tegenstelling tussen natuur en cultuur. Een strakheid als de weerspiegeling van 'de' man, een gebogenheid als teken voor de vrouw?

We zien toch een gedeeltelijke versmelting waarbinnen geprononceerde lijnen zich een verregaand en duidelijk mens-zijn verbeelden.

Waar de geslotenheid en het verticale staat voor versmelting en  eenheid, het rechtop wijzende, het fiere, het solitaire, sterk of  eenzaam zijn. Doch dit is ook dermate krachtig , een overgebleven oerkern en een fragiel overleven desondanks de tijd.

Een broze en tere kant, een doorzichtigheid. Of is dit het uiteindelijke doel?, Open en gesloten, in en uit, intravert en extrovert. Een centrum waar eigen waarde en instroming elkaar neutraliseren?                   

Groepstentoonstellingen en individuele tentoonstellingen :

1990 :              CC de Brouckère Torhout – VZW De Paddestoel

1991 :              Galerij Deman – Roeselare

1991 :               Kunst bij Huis – Torhout

1992 :              Ichtegem BGJG

1992 :               KTA – Torhout

1993 :              Kunstbiënnale – Ieper

1993 :              Consciëncezaal – Torhout

1993 :              Verbeelding – Heule

1993 :              Galerij Carexco – Aalst

1994 :               Galerij Sfinx – Izegem

1995 :              Kunst bij Huis – Torhout

1995 :              L’art Gallery – Roeselare

1995 :             St. Amandus – Beernem

1995 :              Permanentie Holmenshoeve – Slijpe

1996 :              Permanentie Herdershoeve – Eernegem

1996 :              Wedstrijd Stad Torhout

1996 :              Ekspo Mobile – Beveren

1996 :              Galerij de Peperbusse – Oostende

1996 :              Kunst op het Plein – Zandvoorde

1996 :              Holmenshoeve – Slijpe

1996 :             CC Scharpoord – Knokke

1996 :             ASLK – Brugge

1997 :             Kunst bij Huis – Torhout

1997 :              Kasteel d’Aertrycke

1997 :              Duinenhof – De Haan

1997 :             Anton Diëz – Bredene

1997 :              Beelden in het Dorp – Lissewege

1997 :              In Casa – Lauwe

1998 :             BAC – Roeselare

1998 :             Witte Dorp – Lissewege

1998 :              Ekspo Mobile – Moorslede

1998 :              Galerij de Peperbusse – Oostende

1998 :             De Roeschaert – Houtave

1998 :             De Loft – Veurne

1998 :            CC Scharpoord – Knokke

1999 :            El Gato Negro – Torhout

1999 :            Kunst bij Huis – Torhout

1999 :            Ekspo Mobile – Houthulst

 1999:            Beelden in de tuin . Aartrijke

1999:             Novotel Brugge

1999:             Beelden in het witte dorp Lissewege

2000:           Cultureel Centrum Torhout

2000:           Kleigroeve Egem

2000:           Huys in ’t groen Beernem

2000:           Ookkunst Kortemark

2000:          Culturele Centrale Kortemark

2000:          Holmenshoeve Slijpe

2000:          Scharpoord Knokke

2001:          Beelden in het witte dorp lissewege,

2001:          permanentie holmenshoeve,

2001:         kunst in de tuin Roeselare, Emelgem-Izegem

2002:         Lo beeldenroute,

2002:        Ledegem kerk,

2002:       lissewege beelden in het witte dorp,

2002:       kleigroeve egem,

2002:      kunstambachten zomer 2002,

2002:     permanentie Holmenshoeve

2003:    A ltidona Italie

2003:    galerij ediver Lanaken,

2003 :    Beelden in het witte dorp Lissewege

2003:     confrontatieS a 17 torhout, VKH

2003:     Holmenshoeve Slijpe

2004:     Gaume groepstentoonstelling, beeld te kijk  thuis, eernegem groepstentoonstellling

2004:    Beeld te kijk, werk in eigen tuin

2005:    Groepstentoonstelling Torhout, school

2005:   Week van amateurkunstenaars

2005:   Beelden in het witte dorp, Lissewege

2005:    tentoonstelling kerk Beselare

2005:    permanentie handelzaken, Holmenshoeve slijpe, Bizart Merelbeke

2006:   lissewege, beelden in het witte dorp

2006:   Heule, verbeelding

2006:   Gits

2006:   Torhout, jardin des voisins

2006:   Buren bij kunstenaars, Torhout

2006:   Torhout: dubbel glas    

2007:   Curieus Torhout

2007:   Beeld te kijk, Torhout

2007:   Lissewege, beelden in het witte dorp

2007:   Dubbel glas Torhout

2008:   Kunsthuis manna te Brugge

2008: Arthill-Stalhille

2008: kunstroute Zuienkerke

2008: dubbel glas Torhout

2008: buren bij kunstenaars

2008: Beelden in het witte dorp, Lissewege

2008: Knoflook, Heule

2009: Buren bij kunstenaars

2009: beelden in het witte dorp, Lissewege

2009: Watuku, Gits

2009: kunst in de etalages, Torhout

2010: beeld te kijk , eigen atelier

2010: licht en concept , torhout

2010: kunst in de etalages , torhout

2010: buren bij kunstenaars, torhout

2010: id est , eernegem

2011: buren bij kunstenaars 2011

2011: zomertentoonstelling koekelare

2011: stemvork torhout,virgo fidelis

2011: Kats, Nederland